Ik schrijf dit stuk niet als iemand die twijfel alleen van een afstand kent uit boeken. Ik ken het van binnenuit. Er was een periode in mijn leven waarin ik twijfelde aan bijna elke keuze die ik maakte, groot en klein. En hoewel ik er inmiddels middenin sta om andere mensen daarbij te helpen, wil ik je meenemen naar hoe dat er voor mij uitzag, en wat me uiteindelijk verder hielp.
Het punt waarop het omsloeg
Ik werkte in een omgeving die niet bij mij paste. Niet op papier, want op papier klopte alles. Maar ergens onderweg begon ik steeds meer te twijfelen aan mezelf. Aan mijn kennis. Aan mijn keuzes. Aan wat ik eigenlijk waard was. Ik zei ja terwijl ik nee voelde, en paste me aan om het voor anderen prettig te houden. Pas als ik thuis was, als de druk wegviel, viel het kwartje. Dan dacht ik: dit wilde ik helemaal niet. Waarom heb ik dat niet gezegd?
Wat ik toen nog niet zag, is dat het zelden misgaat op het moment dat je eigenlijk nee zou moeten zeggen. Het gaat al eerder mis: op het moment dat je je eigen grens niet eens helder hebt. Achteraf zie ik het duidelijk. Het kwam niet doordat ik niet goed genoeg was. Het kwam doordat ik was terechtgekomen op een plek waar ik niet tot mijn recht kwam.
Twijfel voelt alsof er iets mis is met jou. Meestal is het een signaal dat er iets niet klopt met je situatie. Stefanie Hopstaken, oprichter Comenzar Coaching
Terug naar de vraag waarom
Die periode was de reden dat ik mezelf opnieuw ging bestuderen, letterlijk. Tijdens mijn studie Toegepaste Psychologie, en nu als arbeids- en organisatiepsycholoog in opleiding, ben ik me steeds verder gaan verdiepen in de psychologie achter zelfvertrouwen, grenzen en gedrag. Wat me daarbij opviel: hoeveel adviezen oppervlakkig blijven. “Je moet gewoon meer in jezelf geloven.” “Gewoon doen.” Maar als het zo simpel was, had je dat waarschijnlijk allang gedaan.
Herken je jezelf hierin?
In de gratis masterclass ‘Stop met twijfelen aan jezelf’ deel ik wat ik in mijn eigen proces én in mijn werk met coachees heb geleerd over waar aanhoudende twijfel vandaan komt, en hoe je er stap voor stap uit komt.
Wat ik nu zie, elke dag opnieuw
In mijn werk zie ik dagelijks mensen die slim, betrokken en capabel zijn, en zichzelf toch blijven tegenhouden. Niet omdat ze niet genoeg kunnen, maar omdat ze vastzitten in patronen van twijfel, aangepast gedrag of mentale ruis die ze zelf niet meer opmerken. De omgeving helpt daar vaak niet bij mee. Mensen krijgen dezelfde feedback, dezelfde verwachtingen, en blijven daardoor op dezelfde manier naar zichzelf kijken.
- Twijfel is meestal geen teken dat je iets fout doet, maar een signaal dat iets in je situatie schuurt.
- Vertrouwen bouw je op met kleine, herhaalde bewijzen dat je eigen oordeel klopt, niet met één groot besluit.
- De omgeving waarin je zit, bepaalt vaak meer dan je denkt hoe je jezelf ziet.
Comenzar betekent starten. Niet omdat je na één gesprek een ander mens bent, maar omdat verandering altijd begint met een eerste, ongemakkelijke stap. Dat is wat ik nu iedere dag met coachees doe: van inzicht naar gedrag, klein en eerlijk, in hun eigen tempo. Precies zoals ik het zelf ooit nodig had.